Overlay
  • Algemeen
  • Algemeen
  • Algemeen

Marktperspectief

No Spend november

Het zal wel niet bedacht zijn door Christine Lagarde. Dan heb ik het over ‘No Spend november’. U vraagt zich wellicht af of dat net zoiets is als de campagne voor Stoptober of de acties bij Movember. Wellicht zal het ooit tot eenzelfde hype gaan leiden als deze evenementen, maar ik vrees het ergste. Het ‘bekt’ namelijk minder lekker en, nog belangrijker, het blijkt dat november een onmogelijke maand is om de hand op de knip te houden. Maar daarover straks meer.

No Spend november is in het leven geroepen om aan het einde van de maand geld over te houden. Het is een bewuste koopstop, bij voorkeur dus voor een maand, om hiermee niet gedachteloos geld te gaan uitgeven. Een positieve ontwikkeling. Een voorbeeld: waarom zou je bij het volgooien van je auto met E10 of B7[1] je portemonnee en het milieu nog verder belasten door bij het afrekenen van de volle tank ook nog een snack te kopen omhuld met een PFAS-achtige verpakking?

No Spend November is, hoe kan het ook anders, afkomstig uit de Verenigde Staten. Toch heb ik het voorgevoel dat slechts een kleine minderheid van de Amerikanen in de geest van No Spend November gaat handelen met Thanks Giving Day en hierna Black Friday op het programma. Waar er in de VS nog op het idee gekomen wordt (er naar handelen is dus wat weerbarstiger), heb ik stellig de indruk dat zelfs de gedachte in China aan een No Spend november uitgesloten is. Op 11 november ‘Singles Day’ deed Alibaba op een gegeven moment 544.000 bestellingen per seconde.

Zoals gezegd, No Spend november komt dus niet uit de koker van de nieuwe chef van de ECB, Christine Lagarde. Uitgeven met als doel de ‘heilige graal’ van de 2% inflatie te behalen en hiermee een lage economische groei of zelfs een recessie te voorkomen blijft het devies. Even een zijspoor: Is een recessie - te weinig uitgeven – erg? Wat mij betreft een erg relevante vraag om hier de discussie eens over te voeren (of een marktperspectief over te schrijven) ook in het licht van lagere groeicijfers en in de toekomst een krimpende bevolking.

Lagarde nam verder – voordat ze Mario Draghi verving als bankpresident – alvast een voorschot op haar visie voor de komende jaren voor Europa. Nederland en Duitsland hebben in haar ogen ‘een chronisch begrotingsoverschot’. Met z’n allen moeten we met een goed Engelstalig leenwoord meer gaan ‘spenden’. Nu zijn structurele uitgaven aan sectoren waar in het verleden veel op bezuinigd is zeker in de huidige economische tijd een goede zaak. Tegelijkertijd bekruipt me het gevoel dat in de ECB gelederen evenals in een deel van de Nederlandse politiek de zogenaamde MMT-theorie[2] (opnieuw over komen waaien vanuit de VS) steeds populairder wordt.

In een notendop komt deze theorie erop neer dat een overheid de geldpers onbeperkt kan aanzetten en in al onze wensen voorzien kan worden. Door verschillende critici ook wel de Magic Money Theory genoemd. Ook op mij komt deze theorie nogal utopisch over waarbij we de – ook recente -  voorvallen van hyperinflatie nog maar eens een keer in onze herinnering mogen halen. Het nastrevenswaardige van op een bewuste manier en met visie geld uitgeven, zou met het navolgen van deze MMT-theorie zomaar kunnen vervallen in ongebreideld, gedachteloos uitgeven. Minder onbewust uitgeven is in de geest van No Spend november voor overheid en burger een nobel streven.

Zo vlak voor Black Friday, die 29ste november die ons continue het gevoel geeft dat je wel moet consumeren (overigens ook al gekopieerd uit de VS), is mijn voorzichtige inschatting echter dat voor de gemiddelde Nederlandse burger november niet bepaald een bewuste ‘No Spend’ maand gaat worden…

Corné Kasper

 


[1] Voor de elektrische rijders: ik heb het over de brandstoffen benzine of diesel die tegenwoordig aan de pomp met deze afkortingen worden aangeduid ;).